Έγραψε το Λεξικό κοινοτοπιών (Dictionnaire des idées recues) το 1869 - και κοίταξε την βλακεία των συμπατριωτών του κατάματα…
Στο λήμμα Αγγλοι έγραψε:
Anglais: Tous riches - Άγγλοι: Oλοι πλούσιοι.
Στο Λήμμα Παρίσι:
Paris: La plus grande prostituee – Παρίσι: Η μεγαλύτερη πόρνη..
Κλισέ λοιπόν...
"Το Λονδίνο είναι πόλη φτιαγμένη για να δουλεύεις, ενώ το Παρίσι είναι πόλη φτιαγμένη για να ζεις..."
Ολα τα κλισέ είναι λάθος…
Ολα τα κλισέ έχουν ένα ψήγμα αλήθειας….
Η ζωή – και η απόλαυση της - έχει τη θέση της στο Παρίσι με έναν τρόπο που δεν θα χωρούσε ποτέ στο Λονδίνο… Το βλέπεις στις κινήσεις των ανθρώπων (λίγο πιο αργές), στο ντύσιμο, στις γυναίκες, στο φαγητό…
Είναι σαν η υπόγεια ενοχή που σέρνεται στο Λονδίνο, για ότι δεν είναι δουλειά , να έχει κρυφτεί για τα καλά…
Οι στιγμές που η ζωή διεκδικεί το παρόν στο Παρίσι δεν σε ξαφνιάζουν, τις βλέπεις παντού. Αντίθετα, στο Λονδίνο όταν η ζωή περισσεύει από την καθημερινότητα το κάνει με ένα τελείως απρόσμενο και ορμητικό τρόπο - και γι'αυτό πιο πολύτιμο ..
Η εκκεντρικότητα (και το αλκοόλ) είναι ο τρόπος που έχουν οι Άγγλοι για να διεκδικούν την ελευθερία τους
Στο Παρίσι οι άνθρωποι φιλιούνται στους δρόμους περισσότερο – πιο ελεύθερα, για πιο πολύ ώρα και πιο ανοιχτά – σαν να διεκδικούν τον ρόλο τους (έστω και μικρό) στην ταινία που παίζεται κάθε μέρα – που είχαν δει πριν να έρθουν στο Παρίσι και που το trailer της βρίσκεται στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Doisneau του Bresson και του Boubat…
3 comments:
τι ωραίο συναίσθημα να ερωτεύεσαι μια πόλη...μπορείς να την περιγράφεις για ώρες...όπως άλλοι πέρασαν και δεν την είδαν ποτέ...
Pwlina - :) δεν είμαι σίγουρος ότι είμαι ερωτευμένος - αλλά σίγουρα την παρατηρώ με την ένταση κάποιου που ετοιμάζεται να ερωτευτεί :) Φιλιά
tin kalispera mou
poli wraio blog :)
Post a Comment