Περπατάω ανάμεσα στα κανάλια, στις αποβάθρες, την κοιτάω πίσω από τον φακό και σιγά-σιγά, την κάνω λίγο δική μου…
(κανάλι Singelgracht, Amsterdam 19/2/2007, 5:29 μμ)
Πάντα φωτογράφιζα όχι για να θυμάμαι, αλλά για να βλέπω: Με τους φίλους μου πάντα διαφωνούσαμε – δεν ήθελαν να τους φωτογραφίζω, και μπορούσα να καταλάβω γιατί: Για αυτούς ήταν ένας υπερβολικά εύκολος τρόπος να θυμάσαι – ποτέ πλήρης και ποτέ ακριβής … Ένας τρόπος να καταναλώνεις μέρη, ανθρώπους και στιγμές – «Ο Χ και η Υ περνάνε υπέροχα στις διακοπές τους», «ο Χ μπροστά στον πύργο του Αιφελ» - οι φωτογραφίες σαν ένας τρόπος να μεταφέρεις την ανάγκη ιδιοκτησίας σου και στις αναμνήσεις– ματ με περιθώριο 10 Χ 15 …
Αλλά για μένα ποτέ δεν ήταν έτσι: Μέσα από τις φωτογραφίες έβαζα σε τάξη τις σκέψεις μου – λάθος, έφτιαχνα τον κόσμο στα μέτρα μου – γελαστό όταν ήμουν χαρούμενος, σκοτεινό, παράξενο...Φωτογραφίζουμε πάντα με αντίθετη φορά από ότι νομίζουμε – ο φακός στοχεύει προς εμάς – όχι το είδωλο απέναντι...
Και μετά από εμάς, η φωτογραφία έχει δική της ζωή - όπως λέει ο Εμπειρίκος -«μία φωτογραφία ζει, έχει ολόκληρη δική της δράσι, συνυφασμένη με την ζωή του θεατή, όπως ένα φλουρί, ένα κρύσταλλο, ή ένα γάντι» -και βγάζει τη γλώσσα στις δικές μας απόπειρες νοηματοδοσίας...
(De Rijetrkade, πίσω από Centraal Station, Amsterdam 24/2/2007, 2:17 μμ)
Και το Άμστερνταμ? Η Αλεξάνδρα είχε πεί – Ωραία πόλη, σκοτεινά νερά… Τώρα καταλαβαίνω λίγο την περιγραφή …
Πως συμβιβάζεται άραγε ένας τρόπος ζωής που σε φέρνει από τόπο σε τόπο και μια υπερβολικά ανεπτυγμένη αίσθηση νοσταλγίας? Η μήπως δεν υπάρχει καμμιά αντινομία ανάμεσα στα δύο?
(De Rijetrkade, πίσω από Centraal Station,Amsterdam 24/2/2007, 2:06 μμ)
Μηνύματα από το κινητό που φεύγουν σε αντικοινωνικές ώρες – νομίζεις στο πουθενα – αλλά δεν απευθυνονται σε σένα – πηγαίνουν κατευθείαν στον χειμώμα του 2004, στο καλοκαίρι του 2005.. Αραγε πως στέλνεις SMS στον Γενάρη του 2006?
To μήνυμα αυτό είναι για το καλοκαίρι που θα΄ρθει!
(Ι Will Not Draw As I Am Told - Jordan, Amsterdam5/3/2007, 6:26 pm)
35 comments:
Οι φωτογραφιες σου λειτουργουν λιγο και σα χαραμαδες στη ψυχη σου. να δουμε λιγο προς τα μεσα (σου).
Αυτο με τη νοσταλγια και το να φευγεις συνεχεια, δεν το βρισκω καθολου αντιφατικο.
Και διαπιστωνω με ευχαριστη εκπληξη πως η πλαινη φωτογραφια εγινε πιο φανερωμενη :-) φιλακια!
καταπληκτική η άποψή σου περί φωτογραφίας Χρίστο!
Μράβο ρε!
τελειες φωτογραφιες
αγαπημενη πολη
Donnabella
Καλησπέρα! Καλά - υπάρχουν και χρόνικές υστερήσεις - αλλά γενικά έτσι είναι!
Ερωτοστομάχη
Ευχαριστώ ! Αλλά νομίζω, από τις δικές σου φωτογραφίες στις Διαδρομές - και τα κείμενα σου - ότι κι εσύ κάπως έτσι τα βλέπεις !
Divine Mitsakos
Καλωσήρθες! Με το δεξί!
Ευχαριστώ - πότε ήσουν εδώ?
Η φωτογραφία με τη γαλάζια βάρκα είναι απίθανη Χρίστο.
Πως στέλνεις sms στον χρόνο λοιπόν εε;
Μα τραβώντας φωτογραφίες!
;)
Το Amsterdam σε κερδίζει λίγο λίγο λοιπόν ε;
Όμορφα :)
Καλημέρες!
kalws se brika! :)
----------------
xronia polla mename Ollandia oikogeneiakws, paidaki prwtopiga, meta pisw ellada, meta ksana Ollandia, kai twra edw, den ksanafeygw pia...
----------------
to Amsterdam to agapisa poly
Μάλλον είναι αμφίδρομα τα πράγματα. Η φωτογραφία είναι περισσότερο σαν μια γέφυρα, ανάμεσα σε αυτόν που την τραβάει κ το αντικείμενο της φωτογραφίας του.
Εγώ πάντως, επειδή συμφωνώ απολύτως μαζί σου -η φωτογραφία είναι δικός μας καθρέφτης, τη δική μας εικόνα αιχμαλωτίζουμε -κι επειδή τυγχάνω συμφεροντολόγος θα σου πω οτι πολύ μαυρίλα σου βγάζει το Άμστερνταμ. Να το παρατήσεις και να γυρίσεις πίσω στα μέρη μας.
Είναι όμορφα τα ποστ με φωτογραφίες, αρκεί να συνοδεύονται και από ένα κείμενο που σε τραβάει να το διαβάσεις. Μέχρι στιγμής δεν τα καταφέρνεις άσχημα σε κανένα απ' τα δυο. γουέλ νταν.
Έχεις γυρίσει όλο τον κόσμο, γνώρισες πολλούς ανθρώπους, έκανες καινούργιους φίλους και έτσι το μυαλό σου είναι γεμάτο από (όμορφες!) εικόνες. Είναι απόλυτα λογικό να τις νοσταλγείς. Αν δεχτούμε δε, ότι εκτός εξαιρέσεων, νοσταλγούμε τις όμορφες στιγμές της ζωής μας, σκέψου πόσο τυχερός είσαι. Κι αν ακόμα θεωρείς ότι οι όμορφες στιγμές στη ζωή σου έχουν περάσει, να είσαι σίγουρος ότι θα έρθουν κι άλλες αρκεί να το θελήσεις εσύ. Καληνύχτα.
Demasamere
Ευχαριστώ!
Sorry Girl
:)
Φαίη
Μα συνηθίζω - και μαθαίνω την πόλη....
Divine Mitsakos
Φαίνεται ότι το ξέρεις πολυ καλύτερα από μένα - μόλις 2 μήνες εδώ και σε λίγο επιστρέφω Λονδίνο! (και τελικά ελπίζω κι εγώ Αθήνα!)
Homeless Montressor
Πολύ ωραίο αυτό - σαν γέφυρα - ανάμεσα σε εσένα και στα πράγματα...(αντι σαν άμυνα απέναντι στα πράγματα - ή προσπάθεια να τα αποκτήσεις)
MBoy
Το σκέφτομαι όλο και περισσότερο - και δεν έχεις άδικο όπως κοιτάω κι εγώ τις φωτογραφίες - πολύ χειμώνας σε γαμώτο!
KeimGreek
Το κατα δύναμην! Αφού ακόμα έχετε όρεξη να τις βλέπετε!
Ιλιάνα
Ευχαριστώ για την ευχή - ναι έχεις δίκιο - ίσως τελικα η νοσταλγία να είναι ευθέως ανάλογη του πόσο καλά έχεις περάσει (και όχι της διαφοράς ανάμεσα στο πόσο καλά περνούσες και το τώρα)
skeftomeni pws gia ton kathena i idia eikona exei allo noima egw mia erwtisi thelw na kanw... ti leei mesa to sms?
Leoni
Παλιά email, φωτογραφίες από άλλες χώρες, καλοκαιρινά ρούχα, έντονα βλέμματα, καπνό απο τσιγάρο και το 2046
Πολύ όμορφες φωτογραφίες. Ειδικά αυτή από το Singelgracht είναι καταπληκτική!
Καλησπέρα Χρίστο!
Οι φωτογραφίες σου πολύ καλές... Φωτεινές και σκοτεινές ταυτόχρονα, κάποιες από αυτές μεταφέρουν οικείες εικόνες μέσα από ένα άλλο πρίσμα...
Η 1η φωτογραφία μοιάζει πολύ με κάποιες αντίστοιχες που έχω τραβήξει στο Delft (για να είμαι ειλικρινής βέβαια αυτή είναι σκάλες ανώτερη). Θα σου τη στείλω αν θέλεις.
:-)
Sofia
Ευχαριστώ! Αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι παραήταν σκοτεινές - και η Ανοιξη είναι ante portas! (ακομα κι εδώ!)
Φαίνια
Καλησπέρα!
Ωστε πέρασες καλά και γύρισες στην Ολλανδία?
Κι εγώ δεν έχω πάει πουθενά αλλού - αλλά ελπίζω να το κάνω πριν φύγω. Στειλτην μου, αν έχεις ώρα!
γνώρισα πολλά άτομα από το Άμστερνταμ..μου φάνηκαν...πιο ήρεμα....πιο ταξιδιάρικα...και πιο συνειδητοποιημένα...ακομπλεξάριστοι άνθρωποι χωρίς ταμπού...κάθε τόπο τον βιώνεις διαφορετικά ..αν έχεις γεννηθεί εκεί...αν μεγαλώνεις εκεί...αν ταξιδεύεις εκεί...αν φεύγεις από κει ή αν κατευθύνεσαι εκεί...εσύ μου μοιάζεις σα να ανήκεις εκεί...αν και τελευταία...η μαύρη σου πλευρά έχει επισκιάσει τη φωτεινή νομίζω....πάντως το μόνο σίγουρο...είναι ότι σε εμπνέει...εκεί......
Πωλίνα
Δεν έχεις άδικο για τους Ολλανδούς - έχουν γύρω τους κάτι σαν αύρα χαλαρότητας και φιλικότητας, το βλέπεις και στη δουλεία και εκτός..Αλλά δεν παύει να είναι βορειοευρωπαική χώρα - ώρες ώρες σκέφτομαι ότι είναι (αυτό που ποτέ δεν θα ήθελαν να ακούσουν) - κάτι σαν χαμογελαστοί Γερμανοί :)
Αλλά έχεις δίκιο και για τις πιο σκοτεινές πλευρές μου - το πέτυχες! (όπως και ο Mboy!) - Μπά - μάλλον είναι η πολύ βροχή και ο χειμώνας (που γενικά με έχει κουράσει νομίζω σ'αυτές τις βόρειες χώρες...Ουφ - πρώτη βδομάδα του Απρίλη θα είμαι Ελλάδα ...
καλώς να έρθεις.
πολύ ωραίες οι φώτο!
Συνιθήζεις και αυτή την πόλη λοιπόν! Αν για x λόγους έπρεπε να παραμείνεις στο εξωτερικό για τα επόμενα χρόνια, αλλά είχες τη δυνατότητα να επιλέξεις σε ποια πόλη θα έμενες, ποια θα διάλεγες; London - Paris or Amsterdam? Δύσκολη ερώτηση; Kαληνύχτα!
Desposini mas
Σήμερα είχε βέβαια πανέμορφη μέρα εδώ - αλλά μου έχει λείψει η ελλάδα - 2 μήνες και μου φαίνονται σαν χρόνος!
Λιάνα
Αν ήταν ακριβώς η ίδια δουλεία και στις 3 πόλεις - σίγουρα Παρίσι, αλλά δεν είναι ;)
Που ΄σαι ρε αγορίνα; Καταπληκτικό το μπλογκ σου. Ξέρεις τί σκεφτόμουν; Αφού έχεις το χάρισμα της φωτογραφίας, όταν με το καλό γυρίσεις στις 6 ζώνες του Λονδίνου, να κάνουμε ένα λεύκωμα για τη νυχτερινή ζωή των Ελλήνων στο Λονδίνο! Να 'χει μέσα Ελυζέ, Αριζόνα και φυσικά Τζιμυ! Πότε μας έρχεσαι; Γιάννης από Αρτσγουεη,Θεσσαλονικη!
Καλώς την αγορίνα μας, τον Γιαννάκη μας τον Θεσσαλονικιό! Λοιπον - τσέκαρε και το "Γουστάρω αιτιατική σε μιλάω" http://salllonica.blogspot.com/- εξαιρετικά αφιερωμένο!
Οσο για Jimmys κλπ - συμμετοχική παρατήρηση με κοινωνιολογικούς όρους ;) - αλλά μετα το τρίτο μπουκάλι η κάμερα εμφανίζει περίεργους κραδασμούς!
(Απο 8 Απρίλη και μετά, το μαγαζί επανέρχεται ανανεωμένο και υπό νέα διεύθυνση!)
"Εξπέσιες"...
(όπως είχε πει μια πιτσιρίκα, 6 χρονών- θυμάσαι;- που μάλλον είχε καταλάβει πως πρέπει επιτέλους να εφευρεθεί μια λέξη πιο μεγάλη από το "εξαιρετικές" και πιο πρωτότυπη απ' το "θεσπέσιες" για την περίπτωση που κάποιος- κάπου- κάποτε, βγάλει τόσο ξεχωριστές φωτογραφίες...!:-)
Όσο για τη νοσταλγία- από μόνη της η λέξη περιέχει πόνο- ύστερα πως τη διαχειρίζεσαι άλλο θέμα- πάντως φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να νοσταλγήσουν (έστω και με το τίμημα της "μελαγχολίας")
Αν επιστρέψεις στην Ελλάδα πάντως, αυτή η νοσταλγία θα σε συνοδεύει όχι μόνο για το Λονδίνο, το Άμστερνταμ ή το Παρίσι, αλλά ακόμη και για την ίδια την Ελλάδα, για αυτήν που αγαπάς από μακριά και που δεν θα είναι ίδια με αυτή που θα αγαπάς (μένοντας εδώ) ενδεχομένως του χρόνου..ή...το 2046!
"...η ανάμνηση μιας ορισμένης εικόνας, δεν είναι παρά ο καημός για ορισμένη στιγμή που πέρασε, και τα σπίτια, οι δρόμοι, οι λεωφόροι , όλα είναι φευγαλέα-σαν τα χρόνια".
Και με τους ανθρώπους; Εκεί κι αν είναι "ευθέως ανάλογη" με το πόσα πολλά έχεις νιώσει (ή έχεις δώσει..). Αλλά και αυτό καλό δεν είναι τελικά;
πολλά είπα, αλλά τι να κάνουμε αυτό ήταν θέμα sos!!! την επόμενη φορά να πέσουν αθλητικά, που είμαι ασχετη:)
φιλιά..
Anonynous
(γιατί?)
"εξπαίσιες"?:) Φοβερός χαρακτηρισμός! ! Πολύ σ'ευχαριστώ! (αλλά άραγε θα άρεσαν στην 6χρόνη? χμμμ- δεν ξέρω..)
Εχεις δίκιο για τις πόλεις αυτές (και για την Ελλάδα, όταν γυρίσω) - και σίγουρα για να έχεις τέτοια συναισθήματα (και να συνεχίζεις να αποκτάς) χρειάζεται μια καλη "δεξαμενή" από πράγματα που έζησες για να αντλείς... Οσο αυτή ανανεώνεται (ανά τακτά χρονικά διαστήματα), συνεχίζουμε..:) Ζούμε δημιουργώντας τις στιγμές που θα νοσταλγήσουμε αργότερα - not bad! Και ήρθε (μόλις) και η άνοιξη! Φιλιά!
(από πού είναι τα εισαγωγικά?)
(γιατί δεν κοιμάσαι τέτοια ώρα? ;)
χρίστο, πέρνα λίγο από μένα, έχω κάτι για σένα
:-)
eponymous- anonymous το ίδιο δεν είναι; αφού για το blog είμαστε λίγο πολύ όλοι ανώνυμοι, για σενα όμως όχι...
α, και το "εξπέσιες" με εψιλον παρακαλώ, αφου έχει ρίζα το "θεσπέσιες"- είδες εγώ συμμορφώθηκα και γράφω το Χρίστος με γιώτα...
Και το κοριτσάκι αυτό δεν ξέρω αν θα εκτιμούσε τώρα τις φωτογραφίες αλλά σίγουρα θα συμπαθούσε τον άνθρωπο που τις έβγαλε, και τα παιδιά δεν κάνουν λάθος σε κάτι τέτοια...
Τα εισαγωγικά από τον κύριο Προύστ και το "Αναζητώντας το χαμένο χρόνο".
Α, και πώς να κοιμάμαι τέτοια ώρα, αφού είπαμε το θέμα είναι sos και με απασχολεί πολυυυυυυυυυ συχνά...
(όπως μου είχες πει για την αμυγδαλίτιδα- η συχνότητα των συμπτωμάτων δεν είναι που κρίνει την αναγκαιότητα επέμβασης;;;;;)
αυτά
Καλό βράδυ....:)
Anonymous
Καλησπέρα πάλι ανώνυμη! Αλλά όντως δεν έχω ιδέα ποιός είσαι!
Yperoxi i photo sto kanali!
Na sai kala na mas vgazeis tetoies photos!
Καλημέρα Γωγώ! Ευχαριστώ πολύ! Καλές βόλτες στην Αθήνα!
Το τραγούδι εκ των υστέρων το έβαλες, ε; (τι βρήκα να σχολιάσω ο άνθρωπας, τόσες ωραίες φωτός, εγώ στον Thom κόλλησα)
Πάντως, αλήθεια, το έχεις σκεφτεί για λεύκωμα; Θα σε διαφημίσουμε εμείς-οι μπλόγκερς εννοώ! (σώθηκες τώρα)
Γειααα
Καλημέρα Proserpina!
Ναι, το τραγούδι είναι εκ τον υστέρων - αλλά κάπως στο μυαλό μου έδεσε με το ποστ!
Μάλλον με έχει πιάσει η άνοιξη (η τεμπελιά) και έχω καιρό να βάλω ποστ! Ευχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά λόγια - αλλά πραγματικά, δεν νομίζω ότι θα ενδιάφερε κανέναν άλλο ένα λέυκωμα με φωτό - οι φωτό έχουν νόημα για εσάς, οπως και για τους φίλους μου εκτός μπλόγκ....
Post a Comment